یادداشتی بر اولین دیدار تیم ملی در جام جهانی فوتبال؛

برزخ یک‌امتیازی‌ها؛ یوزها در گروه «مرگ پنهان»

در گروهی که همه یک امتیازی هستند، تیمی صعود می‌کند که زودتر از بقیه از لاک دفاعی خارج شود و «شجاعتِ پیروزی» داشته باشد. یوزها باید ثابت کنند که این گروه برای آن‌ها «مرگ» نیست، بلکه فرصتی برای یک صعود تاریخی است.

به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «مخبتین»،جام جهانی برای ایران با یک شوک تاکتیکی آغاز شد؛ دو بار عقب افتادن و دو بار بازگشت، روحیه جنگندگی یوزها را نشان داد اما واقعیت جدول، بی‌رحم‌تر از پیش‌بینی‌هاست. حالا با گره خوردن بازی‌ها، ایران در برزخ یک امتیازی‌ها اسیر شده و برای فرار از این مرگ پنهان، چاره‌ای جز شبیخون به شیاطین سرخ بلژیک در فینال زودهنگام لس‌آنجلس ندارد.»

 ایران بازی را مالکانه و هجومی آغاز کرد، اما ساختار تدافعی منظم و فشرده نیوزیلند در نیمه اول، فضای کار را برای مهدی طارمی و شهریار مغانلو کم کرده بود. در این شرایط، گره بازی نه از طریق هماهنگی‌های تیمی پیچیده، بلکه با نبوغ و نفوذهای فردی باز شد:

رامین رضاییان (دقیقه ۳۲): نفوذها و ضربات دقیق او بار دیگر گره‌گشای تیم شد و گل اول ایران را به ثمر رساند و محمد محبی (دقیقه ۶۲): در نیمه دوم با استفاده از فضاهای به وجود آمده و خستگی مدافعان حریف، گل تساوی‌بخش دوم را وارد دروازه مکس کروکومبه کرد.

 پاشنه آشیل ایران: فاز انتقال و ضعف در عمق دفاع

بزرگ‌ترین نقد فنی به شاگردان امیر قلعه‌نویی، عملکرد ضعیف در فاز انتقال (تغییر وضعیت از حمله به دفاع) بود. هر دو گل نیوزیلند روی همین نقیصه و با سناریویی مشابه به ثمر رسید: نیوزیلند با یک برنامه کاملاً مشخص وارد زمین شده بود؛ توپ‌های مستقیم بلند به عمق دفاع ایران با هدف پیدا کردن کریس وود (مهاجم فیزیکی و بلندقامت ناتینگهام فارست).

کریس وود به عنوان ایستگاه اول حملات  توپ‌ها را کنترل و با فضاسازی برای هافبک‌های رونده، ساختار دفاعی ایران را به هم ریخت. الی جاست (زننده هر دو گل نیوزیلند در دقایق ۷ و ۵۴) دقیقاً از همین فضای خالی میان خط هافبک و مدافعان میانی ما (شجاع خلیل‌زاده و علی نعمتی) نهایت استفاده را برد.

 تغییرات تاکتیکی و تعویض‌های قلعه‌نویی

کادر فنی در نیمه دوم تلاش کرد با فرستادن مهدی قایدی به جای آریا یوسفی، سرعت و تکنیک را در کانال‌های کناری افزایش دهد. اضافه شدن علی علیپور به جای مغانلو نیز تحرک خط حمله را بیشتر کرد. هرچند این تعویض‌ها فشار هجومی ایران را حفظ کرد و به گل دوم منجر شد، اما تیم ملی همچنان در خلق موقعیت‌های ۱۰۰ درصد گلزنی مقابل دفاع لایه‌ای نیوزیلند با دشواری روبه‌رو بود و خوش‌شانسی‌هایی مثل ضربه طارمی به تیرک دروازه هم به گل تبدیل نشد.

 پیام کلیدی  بازی با نیوزیلند

توانایی ذهنی تیم برای فرو نپاشیدن پس از عقب افتادن، یک نقطه قوت بزرگ است؛ اما در مراحل بالای جام جهانی، رقبای بزرگ‌تر به اندازه نیوزیلند برای جبران اشتباهات در فاز دفاعی به ما فرصت نخواهند داد. ترمیم ساختار دفاع مرکزی و سرعت‌بخشی به بازگشت مدافعان کناری، فوری‌ترین نیاز تیم ملی برای دیدارهای آینده است.

 شیاطین سرخ؛ ایستگاه عبور از برزخ

بازی بعدی ایران (یکشنبه ۳۱ خرداد) مقابل بلژیک، حکم فینال این گروه را دارد. بلژیکی که با ستارگانی مثل دی‌بروینه و لوکاکو مقابل مصر متوقف شده، حالا با تمام قوا برای پیروزی مقابل ایران می‌آید. یوزها برای خروج از این «مرگ پنهان»، باید از اشتباهات بازی اول درس بگیرند؛ در غیر این صورت، برزخ یک‌امتیازی‌ها می‌تواند به یک کابوس تمام‌عیار تبدیل شود.